பயம், ஊடகங்கள், அரசியல் பொய்கள் – உலக அனுபவமும் இலங்கை எதிர்நோக்கும் சவால்களும் (2001–2026 வரலாற்றுக் கணக்கு)

உலக அமைதி சாத்தியமா?

இன்று இது ஒரு கனவுக் கேள்வி அல்ல; ஒரு அரசியல் சவால். 21-ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் 25 ஆண்டுகள் நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்த மிக முக்கியப் பாடம் ஒன்று: அமைதி தானாக வராது; அது திட்டமிட்ட முறையில் ஒடுக்கப்படவும் முடியும்.

உலக அளவில் போர்கள், பொருளாதார நெருக்கடிகள், ஊடகப் பிரச்சாரங்கள், “அரசியல் அவசரநிலைகள்” ஆகியவை தொடர்ந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. அதே சமயம், இலங்கையில் இனப்பிரச்சினை தீர்வும் தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் உரிமையும் தொடர்ந்து தள்ளிப்போகும் ஒன்றாகவே இருக்கிறது. இந்த இரண்டு உலகங்களையும் இணைக்கும் புள்ளி ஒன்றே: பயம் அரசியலாக மாற்றப்படும் இடத்தில் ஜனநாயகமும் சமாதானமும் பின்னுக்கு தள்ளப்படுகின்றன.

இந்தக் கட்டுரை, உலக அனுபவங்களை ஒரு வரலாற்றுக் கணக்கெடுப்பு (Historical Balance Sheet) போல தொகுத்து, அதையே இலங்கையின் இன–அரசியல் யதார்த்தத்துடன் இணைத்து பார்க்கிறது. உலக அமைதிக்கான பாதை உருவாகும் இடத்தில்தான், இலங்கையிலும் தீர்வுக்கான வாய்ப்பு திறக்கிறது.

1 பயம் – அரசியலின் மிகப் பழைய ஆயுதம்

பயம் மனிதனுக்கே உரிய இயற்கை உணர்வு. ஆனால் அது ஆட்சி செய்யும் கருவியாக மாறும்போது, சமூகத்தின் சிந்தனையும் உரிமைகளும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் செல்ல ஆரம்பிக்கின்றன. 21-ஆம் நூற்றாண்டில் பயம் திட்டமிட்டு மூன்று பெரிய கட்டங்களாக உருவாக்கப்பட்டது:

·       2001க்கு பிறகு – “பயங்கரவாதப் பயம்”

       9/11 தாக்குதலுக்குப் பிறகு, “முஸ்லிம் பயங்கரவாதிகள்” என்ற பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட பயம் பரப்பப்பட்டது. அதன் வழியாக சிவில் உரிமைச் சுருக்கம், கண்காணிப்பு, போர் ஆதரவு ஆகியவை இயல்பாக்கப்பட்டன.

·       2020–2021 – “வைரஸ் பயம்”

கொரோனா காலத்தில் “சந்தேகிக்காதே”, “கேள்வி கேட்காதே” என்ற மனநிலை வலுப்பெற்றது. விமர்சன சிந்தனை முடங்கியது.

2022க்கு பிறகு – “ரஷ்யர்கள் குறித்த பயம்”

உக்ரைன் போர் தொடங்கியதும், முந்தைய பயம் மறக்கப்பட்டு புதிய பயம் உருவாக்கப்பட்டது. ராணுவ செலவுகள், ஆயுத அனுப்புதல், போர் ஆதரவு ஆகியவை “அவசியம்” என மாற்றப்பட்டன.

ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒரு ‘நடப்பு பயம்’ மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது.

அதைச் சந்தேகித்தால் அல்லது அதற்கு மாறாகக் கூறினால், ஒருவர் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

இதே பய அரசியல் இலங்கையிலும் செயல்படுகிறது—ஆனால் அது “உலக எதிரி” என்ற வடிவத்தில் மட்டும் இல்லை; “உள் எதிரி” என்ற வடிவத்தில் வேரூன்றியுள்ளது.

2 ஊடகங்கள் – கண்காணிப்பாளர்களா, பிரச்சார கருவிகளா?

நடைமுறையில் பல பிரதான ஊடகங்கள்:

• அரசியல்வாதிகள் சொல்வதை அப்படியே மீளச்சொல்கின்றன
• “இது உண்மையா?” என்ற அடிப்படை கேள்வியை வைக்கத் தயங்குகின்றன
• பயத்தை அதிகரிக்கும் சொற்கள், தலைப்புகள், படங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன

இதனால் ஊடகம் அமைதிக்கான மேடையாய் இல்லாமல், பயத்தைப் பரப்பும்/போரை நியாயப்படுத்தும் கருவி ஆக மாறுகிறது.

இலங்கையிலும் இதே மாதிரி—முக்கிய ஊடகங்கள் பல நேரங்களில் இனவாதப் பயத்தை “பாதுகாப்பு”, “தேசியம்”, “அபாயம்” என்ற சொற்களால் இயல்பாக்குகின்றன; அதே வேளை புலம்பெயர் ஊடகங்களும் வேறு வடிவில் அதே பணியை செய்கின்றன: அச்சத்தை நிலைநிறுத்தி அரசியல் ஆதரவை உறுதி செய்தல்.

3 அரசியல் பொய்கள் – போரை உருவாக்கும் தொழிற்சாலை

ஈராக் போர் (2003): “பேரழிவு ஆயுதங்கள்” என்ற பெரிய பொய்

2003-இல் ஈராக் போர் ஒரு திட்டமிட்ட அரசியல் மோசடி. “பேரழிவு ஆயுதங்கள்” என்ற குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டது; பின்னர் அந்த ஆயுதங்கள் இல்லை என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது. ஆனால் அதற்குள் ஒரு நாடே அழிக்கப்பட்டது; உயிர்கள் திரும்பவில்லை.

இந்த சம்பவம் ஒரு பாடம் சொல்கிறது:
பொய்கள் ஒருமுறை “அரசுத் தரப்பு உண்மை” ஆகினால், போர் ‘நியாயமாகி’ விடும்.

9/11: கேள்விகள் அடக்கப்படும் நிகழ்வு

WTC 7 போன்ற விவரங்கள் பற்றிய கேள்விகள் எழும்பும்போது “சதி கோட்பாடு” என்ற முத்திரை உடனே தயாராகிறது. இதுவும் ஒரு பாடம் சொல்கிறது:
கேள்விகளை அடக்கும் அமைப்பு இருக்கும் இடத்தில், அமைதி உருவாக முடியாது.

4  சமூக ஊடகங்கள் – அடக்குமுறையை உடைக்கும் இடம்

முக்கிய ஊடகங்கள் பேச மறுக்கும் விஷயங்கள் சமூக ஊடகங்களில் பேசப்படுகின்றன. இது ஒரு வாய்ப்பும் கூட; அதே நேரம் ஒரு ஆபத்தும் கூட—ஏனெனில் சமூக ஊடகங்கள் உண்மையையும் பரப்பும்; பொய்யையும் பரப்பும்.

எனவே, 21-ஆம் நூற்றாண்டின் புதிய ஜனநாயகப் பொறுப்பு:
உண்மையைத் தேடும் திறன் + தகவலைச் சரிபார்க்கும் மனநிலை + பிரச்சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் கல்வி.

இந்த திறன் இல்லாவிட்டால், சமூக ஊடகங்களும் கூட “பய அரசியலின்” இன்னொரு கருவியாக மாறலாம்.

5  உலகத்தின் பாடம் → இலங்கையின் நிலைமை

உலகத்தில் பயம் எப்படி ஆட்சியின் கருவியாக மாறுகிறதோ, இலங்கையில் அது இன–அரசியலின் கருவியாக மாறியுள்ளது. இங்கு பயம் வாக்குகளாக மாற்றப்படுகிறது; அதனால் கதிரைகள் சூடாகின்றன; ஆனால் தீர்வுகள் பின்தள்ளபடுகின்றன.

• சிங்கள இனவாதத்தின் பயக் கட்டமைப்பு

“இலங்கையில் மட்டுமே சிங்களவர்கள் இருக்கிறோம்; தமிழர்களுக்கு இந்தியத் தமிழகம் இருக்கிறது” என்ற வாதம், நாட்டின் உரிமை சிங்களவர்களுக்கே என்ற உரிமைக் கோரிக்கையாக மாறுகிறது. இதன் அடிப்படை: சிறுபான்மை எதிர்ப்பு கலந்த பயம்.

• அதிதீவிர தமிழ்தேசியத்தின் பயக் கட்டமைப்பு

“தமிழ்களுக்கு நாடே இல்லை; பாதுகாப்பும் பெருமையும் காக்க ஒரு நாடு வேண்டும்” என்ற உணர்வை அரசியல் மூலதனமாக்கி, “சிங்களர்கள் அனைவரும் இனவாதிகள்” என்ற பொதுப்படுத்தலால் நிரந்தர அச்சம் உருவாக்கப்படுகிறது. இதுவும் ஒரு அரசியல் சூத்திரம்: பயம் நீடித்தால் அதிதீவிர தமிழ் தேசியவாதிகளிற்கான (Ultra Nationalist) ஆதரவு நீடிக்கும்.

• இஸ்லாமிய சமூகத்தின் இரட்டை அச்சம்

தமிழர்–சிங்கள மோதலின் நடுவே “இரு தரப்பாலும் ஒடுக்கப்படுவோம்” என்ற அச்சம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. பாதுகாப்பு அரசியல் உருவாகிறது.

மூன்று தரப்பிலும் வடிவம் வேறுபட்டாலும், உள்ளடக்கம் ஒன்றே:
“எதிரி” என்ற உருவாக்கம் + “அச்சம்” + “வாக்கு” + “அதிகாரம்”.

6 பாராளுமன்ற அரசியலும் புலம்பெயர் ஒற்றைபரிணாமும் (Monopol)

“ஒற்றை ஆட்சிக்கு எதிர்” என்று சொல்வோர் பல சமயம் பாராளுமன்ற கதிரைகளின் கணக்கில் சிக்கி விடுகிறார்கள்.
மேலும், புலம்பெயர் நாடுகளில் நிதியில் சில தலைமைகள் தலையாட்டி பொம்மைகளாக மாற்றப்படுகின்றன.

இதனுடன் இணைந்து ஒரு ஆபத்தான நடைமுறை செயல்படுகிறது:
“துரோகி” முத்திரை. இந்த முத்திரை, அரசியல்வாதிகளை மட்டுமல்ல; புத்திஜீவிகளையும் சாதாரண மக்களையும் மௌனமாக்குகிறது. “துரோகி” என்ற அச்சத்தில் யதார்த்தமான கருத்துகள் மழுப்பப்படுகின்றன. இதே மாதிரி சிங்கள தரப்பிலும் “தேசத் துரோகி” போன்ற முத்திரைகள் வழியாக மௌனம் உருவாக்கப்படுகிறது.

7 தீர்வு எங்கே? – பய அரசியலிலிருந்து ஜனநாயக உரிமைகளுக்கு

உலக அமைதி சாத்தியமாக வேண்டுமென்றால் முதலில் தேவை உண்மையை எதிர்கொள்ளும் துணிச்சல். அதேபோல, இலங்கையில் இனப்பிரச்சினை தீர்வு சாத்தியமாக வேண்டுமென்றால் முதலில் தேவை:

1. அதிதீவிர தேசிய ஓட்டத்துடன் எடுபடாத விமர்சன சிந்தனை
2. பல்திசைத் தகவல் தேடல் (ஒரே ஊடகம்/ஒரே “ஆய்வாளர்” மீது சார்பு இல்லை)
3. அனைத்து தேசிய இனங்களுடனும் புரிந்துணர்வு வளர்த்தல் – குறிப்பாக சிவில் அமைப்புகள் முன்வருதல்
4. ஜனநாயகப் பாதையில் உரிமைகளைப் பெறுதல் – சட்ட, அரசியல், பண்பாட்டு உறுதிகளுடன்
5. “எதிரி” என்ற மொழியை உடைப்பது – எதிரி உருவாக்கம் தீர்வைக் கொல்லும்

இவை நடந்தால், தேசிய இனங்களுக்கான உரிமைகளை ஜனநாயகப் பூர்வமாகப் பெறும் வாய்ப்பு அதிகரிக்கும். அதன் மூலமாக, பயம் அல்ல; நம்பிக்கை அடிப்படையிலான—சமாதானம் கூடிய—ஒரு இலங்கைத் தீர்வை உருவாக்க முடியும்.

அமைதி ஒரு அரசியல் தீர்மானம்

உலக அமைதி:

• வானிலிருந்து விழும் விபத்து அல்ல
• நல்ல மனநிலையின் பக்க விளைவும் அல்ல

அது:

• உண்மையை எதிர்கொள்ளும் துணிச்சல்
• அதிகாரத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கும் மனநிலை
• ஊடகங்களை விமர்சனமாகப் பார்ப்பது
• பயத்தை வாக்குகளாக்கும் அரசியலை நிராகரிப்பது

இவற்றால் மட்டுமே உருவாகும்.

பொய்கள் போரை உருவாக்கினால்,
உண்மை மட்டுமே அமைதியை உருவாக்கும்.

ஆகவே, உலக அமைதி சாத்தியமா? ஆம்.
ஆனால் அது பயத்தின் வழியாக அல்ல;
உண்மையும் விமர்சன சிந்தனையும், ஜனநாயக உரிமைகளும் வழியாக மட்டுமே.